ΕΝΑΣ ΑΓΩΝΑΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΘΕΙ …ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΘΕΙ

Ø  Η κοινωνικο-πολιτική συγκυρία

         Η συγκυρία μετά τον αγώνα της ΕΡΤ θα μπορούσε με μια πρώτη ανάγνωση να χαρακτηριστεί από την κατάρρευση της θετικής προοπτικής-αναμονής για άμεση έξοδο από την κρίση που κωδικοποιούνταν στο success story και την αύξηση της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Ωστόσο, η κυρίαρχη όψη της κοινωνικής πραγματικότητας συνεχίζει να είναι η εξατομίκευση και η μοιρολατρεία, που ανατροφοδοτείται διαρκώς απ’ την συμπίεση, άμεση και έμμεση, των λαϊκών στρωμάτων. Αυτή η κοινωνική πραγματικότητα φαίνεται να επηρεάζει και την ίδια την Αριστερά στο σύνολό της  που αδυνατεί-δυσανασχετεί να δώσει διέξοδο στις αγωνιστικές διαθέσεις επιμέρους κλάδων. Η στρατηγική αφασία της αριστεράς εντείνει την αίσθηση αδιεξόδου, αφού επί της ουσίας λείπει μια συγκεκριμένη αριστερή μετωπική πολιτική πρόταση λαϊκής διεξόδου από την κρίση (διαγραφή του χρέους, έξοδος από ευρώ-ΕΕ, εθνικοποιήσεις κλπ).

          Στη συγκυρία λόγω της τροπής που παίρνει η επιβολή-επιτάχυνση μιας σειράς μέτρων από τον αστικό συνασπισμό εξουσίας, συμπυκνώνεται στο κοινωνικό πεδίο ένα μεγάλο εύρος κλάδων που πλήττεται συντριπτικά και έστω και ενστικτώδικα εξετάζει κινητοποιήσεις ενώ ταυτόχρονα διαφαίνονται και κεντρικά κοινωνικά μέτωπα με μεγάλη πολιτική αξία. Δημιουργείται επομένως μια κατάσταση που αντικειμενικά προσφέρει κάποιες δυνατότητες για όξυνση των κοινωνικών αγώνων, πέρα όμως από την απουσία πολιτικού νεύρου που να βάζει κατεύθυνση αγωνιστικών κινητοποιήσεων και συντονισμού των επιμέρους κλάδων, πρέπει να προσμετράμε και την ικανότητα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατείας να οριοθετεί-καταστέλει τις αγωνιστικές διαθέσεις (από κοινού σε πολλές περιπτώσεις με τις δυνάμεις του ΚΚΕ). Τα βασικά μέτωπα αυτή τη στιγμή είναι διαθεσιμότητες-απολύσεις στο δημόσιο τομέα και οι ιδιωτικοποιήσεις (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ). Ο δυνητικός πυρήνας των κινητοποιούμενων κλάδων αφορά κατά βάση τους χώρους του δημοσίου και της εκπαίδευσης και με ιδιαίτερα μαζικούς όρους τους καθηγητές της δευτεροβάθμιας και τους διοικητικούς υπαλλήλους της τριτοβάθμιας.

     Εντός του πλαισίου που περιγράψαμε καλούμαστε να αποφασίσουμε για το αν τα ΕΑΑΚ αξιοποιώντας την απόφαση των διοικητικών του ΕΜΠ  θα δοκιμάσουν να σπάσουν τον κοινωνικό αυτοματισμό  (στη πράξη  και όχι στα λόγια…)καλώντας γενικές συνελεύσεις  στους φοιτητικούς συλλόγους του ΕΜΠ, καλώντας ταυτόχρονα και τους διοικητικούς άλλων ιδρυμάτων να υιοθετήσουν την απόφαση του ΕΜΠ, δημιουργώντας ένα ντόμινο στην τριτοβάθμια…. Σε αυτό το πλαίσιο, λογικά τίθεται και το ερώτημα για τα ίδια τα ΕΑΑΚ αν όχι τώρα, πότε?

         

Οι αντιφάσεις, το καθήκον των ΕΑΑΚ του πολυτεχνείου και η αναγκαία πολιτική γραμμή

ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ 125 ΕΙΣΑΚΤΕΟΙ: ΤΟ ΝΕΟ ΧΟΥΝΕΡΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ…

Μετά από μια περίοδο μαζικών και πανελλαδικών κινητοποιήσεων ενάντια στο σχέδιο Αθηνά, μπαίνει το ερώτημα αν η συμμετοχή του συλλόγου μας σε αυτές ήταν αναγκαία. Η αναγκαιότητα της αγωνιστικής συμμετοχής μας πρέπει να κριθεί, στο  τι τελικά έφερνε το σχέδιο Αθηνά στις σχολές. Έτσι σε μας, αύξησε τους εισακτέους από 54 σε 125 (συν μεταγραφές και ειδικές κατηγορίες θα φτάσουμε τους 150). Πάνω σε αυτό το ζήτημα είδαμε την αδυναμία ανάλυσης και απάντησης των υπόλοιπων παρατάξεων. Από την μία μεριά η ΔΑΠ  και η ΠΑΣΠ μας κατηγορούσαν για καταστροφολογία, υποστηρίζοντας ότι μία τέτοια αύξηση στον αριθμό των εισακτέων ήταν απλά μία πρόταση του υπουργείου και πως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να περάσει. Από την άλλη η ΠΚΣ, ναι μεν αναγνώριζε το πρόβλημα, ωστόσο έμεινε σε μια συντεχνιακή ανάλυση(υλικοτεχνικές υποδομές) και δεν κατάφερε να αναλύσει την βαθύτερη στόχευση του υπουργείου.

Ποιος είναι τελικά ο στόχος της αντιεκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης;

Για να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό πρέπει να ενώσουμε τα κομμάτια του παζλ των πρόσφατων κυβερνητικών επιλογών για την ανώτατη εκπαίδευση. Πρώτο κομμάτι, αποτελεί η πρόσφατη ψήφιση  της παρακάτω τροπολογίας :

Α. Με Προεδρικά Διατάγματα, που προβλέπονται στην παράγραφο 6 του παρόντος άρθρου, μπορούν να ιδρύονται, συγχωνεύονται, κατανέμονται, μετονομάζονται και καταργούνται Κατευθύνσεις σε τμήματα Πανεπιστημίων και ΤΕΙ.       
Β. Για τον ορισμό του αριθμού εισακτέων και τη διαδικασία επιλογής των υποψηφίων  για την εισαγωγή σε Κατευθύνσεις των τμημάτων Πανεπιστημίων και ΤΕΙ εφαρμόζονται αντίστοιχα οι ισχύουσες διατάξεις για την εισαγωγή στα τμήματα Πανεπιστημίων και ΤΕΙ.

Παρατηρούμε ότι ο υπουργός  παιδείας αποκτά υπερεξουσίες και με μία υπουργική απόφαση μπορεί να εισάγει ειδικεύσεις-διαλύοντας πτυχία και κύκλους σπουδών- να αναδιαμορφώνει ολόκληρα ιδρύματα, προγράμματα σπουδών. Αυτή η αυταρχική επιβολή στοχεύει στην δημιουργία πιο ειδικευμένων αποφοίτων, χωρίς επαγγελματικές κατοχυρώσεις.

Δεύτερο κομμάτι, αποτελεί η εκπόνηση (μεχρι τον Σεπτέμβρη) των πρότυπων εσωτερικών κανονισμών από τη Σύγκλητο και η έγκρισή του από τα Συμβούλια Ιδρύματος. Αυτοί επί της ουσίας έρχονται να εφαρμόσουν το νόμο Διαμαντοπούλου και όλα όσα αυτός προβλέπει. Το πρώτο που έρχεται να επιτελέσει είναι οι διαγραφές φοιτητών στα ν+2

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Τα ξημερώματα του Σαββάτου 20 Απριλίου κάποιοι «άγνωστοι» παραβίασαν το στέκι των Φοιτητικών Συλλόγων Ναυπηγών και Μηχανολόγων βανδαλίζοντας το και σπάζοντας οτι βρήκαν μπροστά τους. Παρόμοιες πρακτικές μας είναι γνωστές απο το παρελθόν καθώς πριν δυο χρόνια το ίδιο στέκι κάποιοι το είχαν κάψει και βάψανε σβαστικες στο τοίχο. Την ίδια τύχη είχε και το στέκι των ηλεκτρολόγων μερικά χρόνια πριν καθώς ακόμη οι μνήμες της παρακρατικής επίθεσης στους στο στέκι των μεταλειωλόγων και μάλιστα εν μέσω κατάληψης είναι ακόμα νοπές. Η επίθεση έγινε λίγες μόνο μέρες μετά τις φοιτητικές εκλογές, τις προβοκατόρικες επιθέσεις που προσπάθησαν να διαλύσουν την εκλογική διαδικασία, αλλά και τα γεγονότα των προηγούμενων ημερών (κλείσιμο indymedia και ράδιο ένταση).Όλα τα παραπάνω δεν είναι τυχαία ή ασύνδετα γεγονότα με την επίθεση στο στέκι.

Θεωρούμε ότι στους ενεργούς φοιτητικούς συλλόγους που η κυβέρνηση, μέσω των παρατάξεων της, δεν  μπορεί με εμφανή τρόπο να διαλύσει τις γενικές συνελεύσεις και την μαζική και οργανωμένη  συμμετοχή των φοιτητών στις κινητοποιήσεις, χρησιμοποιεί τέτοιου τύπου εκφοβιστικές μεθόδους. Οι φετινές φοιτητικές εκλογές, που αποτέλεσαν την επόμενη πολιτική μάχη μετά την όξυνση του φοιτητικού κινήματος του προηγούμενου διαστήματος, αποτέλεσαν ένα ακόμα μήνυμα ανυπακοής της νεολαίας στο μέλλον που της ετοιμάζουν. Πανελλαδικά, η νεολαία ταρακούνησε την συγκυβέρνηση, αποστρεφόμενη τη λογική ατομικού δρόμου και υποταγής που εκφράζεται μέσα από την πτώση δαπ-πασπ, Αντίθετα, ενίσχυσε την ανατρεπτική  λογική του συλλογικού αγώνα, που εκφράζεται μέσα απ’ τις δυνάμεις της ΕΑΑΚ. Η τάση αυτή εκφράστηκε και στους Ναυπηγούς (η ΑΝΤΑΡΣΙΑ βγήκε πρώτη δύναμη) και στους Μηχανολόγους (η ΔΑΠ συνέχισε την πτωτική της πορεία). Αυτή η δυναμική των σχημάτων και η αποδυνάμωση των καθεστωτικών παρατάξεων ΔΑΠ-ΠΑΣΠ προφανώς δεν άρεσε σε κάποιους. Έχοντας κατά νου τις τελευταίες  παρακρατικές επιθέσεις ενάντια στο φοιτητικό κίνημα ( επίθεση μπράβων της ΠΑΣΠ ΤΕΙ Πάτρας μερικές μέρες πριν, ΔΑΠ ΤΕΙ Θεσσαλονίκης που πια έχει άμεσες σχέσεις με Χ.Α. κλπ) ΔΑΠ-ΠΑΣΠ είναι ύποπτοι για την επίθεση στο στέκι.

Αυτές οι επιθέσεις εντάσσονται στην οργανωμένη προσπάθεια κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών να τρομοκρατήσουν όσους αγωνίζονται και να δημιουργήσουν φόβο και απογοήτευση σε όλη την κοινωνία. Από την αρχή της χρονιάς έχουμε δει την οργανωμένη προσπάθεια  του κράτους να τσακίσει κάθε αντίσταση εργαζόμενων και νεολαίας, είτε με την όξυνση της καταστολής (συλλήψεις και βασανισμοί αγωνιστών, ξύλο και χημικά σε πορείες, επίταξη απεργών του μετρό, εισβολή στο άσυλο και συλλήψεις απεργών και φοιτητών μέσα στο ΑΠΘ) είτε με την ιδεολογική τρομοκρατία και τη φίμωση όποιου εξέφραζε μια διαφορετική αντίληψη (σύλληψη Βαξεβάνη και κόψιμο εκπομπών, κλείσιμο indymedia,συκοφάντηση του αγώνα στις Σκουριές και μια σειρά αντίστοιχων γεγονότων)  

Όλα αυτά τα χρόνια το φοιτητικό κίνημα δεν έσβησε ποτέ και σε πείσμα των καιρών, ο φοιτητικός συνδικαλισμός μέσω των σχημάτων των ΕΑΑΚ διατήρησε έναν ριζοσπαστικό-μαχητικό χαρακτήρα. Μέσα από την μακροχρόνια πάλη ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και τις μεγαλειώδης φοιτητικές κινητοποιήσεις, οι Φοιτητικοί Σύλλογοι, και η ριζοσπαστική αριστερά μέσα σε αυτούς, έμειναν ζωντανοί σε πείσμα πολλών και ιδιαίτερα αυτών που κυβερνάνε.  Οι παρακρατικού τύπου επιθέσεις δεν μας πτοούν, η απάντηση του φοιτητικού κινήματος πρέπει να είναι σαφής το επόμενο χρονικό διάστημα: ενεργοί φοιτητικοί σύλλογοι και μπλοκάρισμα των διαγραφών και των ειδικεύσεων στα προγράμματα σπουδών, διαρκής αγώνας στο πλάι του λαού για την ανατροπή Κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ γιατί δεν θα γίνουμε η γενιά που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη..

Απάντηση να πάρουν ενότητα και αγώνα

ΑΝΤΑΡΣΙΑ ανεξάρτητο αριστερό σχήμα Ναυπηγών Μηχ. Μηχ. που συμμετέχει στα ΕΑΑΚ

Αριστερή Πρωτοβουλία Τύρβη σχήμα της ΕΑΑΚ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΧΟΛΗΣ ΝΑΥΠΗΓΩΝ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ 2013

ΑΝΤΑΡΣΙΑ(ΕΑΑΚ):                     89

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ:                                                     74

ΠΚΠ:                                                                 36

ΠΑΣΠ:                                                               25

ΑΡ.ΕΝ:                                                              12

    Τον τελευταίο χρόνο ο Φοιτητικός Σύλλογος Ναυπηγών με τις αγωνιστικές του αποφάσεις έχει δείξει ότι όταν οι φοιτητές δρουν συλλογικά, τότε μπορούν να καταφέρουν πολύ περισσότερα!!   

Ο Φοιτητικός σύλλογος Ναυπηγών Μηχ. Μηχ.  μέσα από τις μαζικές γενικές συνελεύσεις του και τις αγωνιστικές αποφάσεις του απαίτησε την μη εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου, αντέδρασε στο σχέδιο Αθηνά και αντιστάθηκε στο Συμβούλιο Διοίκησης και το πέταγμα των φοιτητών έξω από τη σύγκλητο και τη γενική συνέλευση της σχολής. 

 Και στα προβλήματα όμως, της σχολής, ο φοιτητικός σύλλογος απάντησε:

• Πέτυχε μία μεγάλη νίκη για τον Σύλλογο αυξάνοντας το όριο δήλωσης μαθημάτων από 11 στα 14 και απεριόριστο μετά το 5ο έτος, 
• αλλά και θέσπιση χαριστικής εξεταστικής για τους επί πτυχίω.
• κανένας φοιτητής χωρίς βιβλία, διεκδικούμε αυτά που μας ανήκουν! 

και απαίτησε να διατεθούν όλα τα απαραίτητα συγγράμματα στου φοιτητές.

"Εμπρός λαέ μην σκύβεις το κεφάλι, ο μόνος δρόμος είναι αντίσταση και πάλη"

    Οι φοιτητές Ναυπηγοί, όμως, δεν ενδιαφέρθηκαν μόνο για τα ζητήματα που απασχολούν την σχολή τους.  Θέλοντας και οι ίδιοι να ανατρέψουν τη πολιτική λιτότητας των τελευταίων χρόνων, με μνημόνια και μεσοπρόθεσμα που φέρνουν διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων και συρρικνώνουν το βιοτικό επίπεδο όλων μας, ο φοιτητικός σύλλογος μέσω των συλλογικών οργάνων του αποφάσισε την συμμετοχή του στις πανεργατικές απεργίες.  Οι φοιτητές ναυπηγοί βρισκόντουσαν για άλλη μια φόρα στην πρώτη την γραμμή και μαζί με τους άλλους συλλόγους της Αθήνας διεκδικούσαν το αυτονόητο, μια ζωή με αξιοπρέπεια...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΔΑΠ-ΝΔΦΚ (…ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ)

Οι παρακάτω θέσεις είναι από τις επίσημες προτάσεις της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και αναδεικνύουν  την πραγματική πολιτική ταυτότητα του συνδικαλιστικού τμήματος της Νέας Δημοκρατίας στα ελληνικά πανεπιστήμια που στρέφεται ανοιχτά ενάντια στις βασικές κατακτήσεις του φοιτητικού κινήματος όπως, δημόσια και δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση που κατοχυρώνεται στο άρθρο 16, πτυχία με επαγγελματικά δικαιώματα, πανεπιστήμια ελεύθερα από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και την αστυνομία…

ΘΕΣΗ 1^η « Η προσαρμογή των προγραμμάτων σπουδών στις ανάγκες της αγοράς»                                                                                                                                                     

Μετάφραση:  Οι ανάγκες της αγοράς (δηλαδή της οικονομικής ολιγαρχίας) απαιτούν υπερκέρδη, άρα φθηνούς και ειδικευμένους εργαζόμενους χωρίς εργασιακά δικαιώματα, συνεπώς οι απόφοιτοι ΑΕΙ-ΤΕΙ πρέπει να είναι χωρίς πτυχία με επαγγελματικά δικαιώματα, συλλογικές κατοχυρώσεις και να πληρώνουν μια ζωή από την τσέπη τους για να επανακαταρτίζονται, άρα:

Ø   Όπως προβλέπει ο νόμος Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου πρέπει να σπάσουμε τα πτυχία μας σε 3 χρόνια bachelor+2 χρόνια master (το master που λέμε ως ΔΑΠ ορίζεται μόνο στο αγγλοσαξονικό σύστημα-Μπολόνια των σπασμένων πτυχίων) ή να δεχτούμε ένα πιο ειδικευμένο πτυχίο, π.χ. μόνο Ναυπηγού Μηχανικού με λιγότερες θέσεις για δουλειά και την συνεχή πίεση για επανακατάρτιση λόγω του πιο ειδικευμένου γνωστικού αντικειμένου και την απουσία της οποιασδήποτε συλλογικής κατοχύρωσης, που θα ωθεί στον κανιβαλισμό του αέναου κυνηγιού των πιστωτικών μονάδων για ένα καλύτερο ατομικό φάκελο προσόντων.

ΘΕΣΗ 2^η  «Είναι ευκαιρία να προχωρήσουμε σε πραγματική Αξιολόγηση (με ταυτόχρονη κατάταξη των ελληνικών ΑΕΙ), τα αποτελέσματα της οποίας θα συνδέονται με τη χρηματοδότηση των Ιδρυμάτων.»          

Μετάφραση:  Η αξιολόγηση ακούγεται ωραία λέξη, για αυτό επειδή σας θεωρούμε ως ΔΑΠ-ΝΔΦΚ χαζούς εσάς τους φοιτητές την πετάμε σκέτη μπας και ψαρώσετε και δεν μας ρωτήσετε: αξιολόγηση?? με ποια κριτήρια???

ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΠΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ ΣΠΟΥΔΩΝ

Στη βάση της απόφασης της τελευταίας γενικής συνέλευσης του Φοιτητικού Συλλόγου και μετά από τις συνεχείς μαζικές παραστάσεις διαμαρτυρίας πολλών φοιτητών στις γενικές συνελεύσεις τμήματος ώστε να παρθεί απόφαση για πιο ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών, ψηφίστηκαν στη Γ.Σ. ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ τα παρακάτω:

o  η θέσπιση χαριστικής εξεταστικής, δηλαδή όσοι φοιτητές έχουν παραδώσει το θέμα πλοίου και τη διπλωματική, θα μπορούν να δώσουν τα μαθήματα που χρωστάνε και σε έκτακτες εξεταστικές , μετά από εισήγηση της επιτροπής προπτυχιακών σπουδών στους αντίστοιχους διδάσκοντες.  o  η αύξηση του ορίου δήλωσης μαθημάτων, από 11 σε 14 μαθήματα από το 1ο ως το 8ο εξάμηνο. Για τα ανώτερα εξάμηνα η δήλωση μαθημάτων  είναι ελεύθερη.

•  Η απόφαση και το ψήφισμα της προηγούμενης συνέλευσης του φοιτητικού συλλόγου αποτέλεσαν κόμβο για την κατοχύρωση όλων των παραπάνω. Η αύξηση του ορίου δήλωσης (και η κατάργηση του από το 9^ο εξάμηνο) άρει περιορισμούς και δυσκολίες που είναι προφανείς ακόμα και σε ένα φοιτητή του 2^ου και του 3^ου έτους, η χαριστική εξεταστική θα βοηθήσει επίσης τους φοιτητές που είναι επί πτυχίο να μην χαραμίζουν 6 μήνες ή και παραπάνω για λίγα μαθήματα.
• Αυτή η κατάκτηση πάρθηκε κόντρα στις καθεστωτικές παρατάξεις (ΔΑΠ-ΠΑΣΠ) που στην τελευταία γενική συνέλευση εναντιώθηκαν στο ψήφισμα του σχήματος για κατοχύρωση πιο ανθρώπινων όρων φοίτησης  και την παρουσία όλων των φοιτητών στο τμήμα, ώστε να μπορούν να διεκδικούν μέσα σε αυτό συλλογικά. Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ έφτασε μέχρι το σημείο  να αποχωρήσει από την πλέον σημαντική γενική συνέλευση και από κοινού με την ΠΑΣΠ απείχαν ενδεικτικά από το τμήμα της σχολής που κατοχύρωσε τα παραπάνω.
• Απέδειξαν για άλλη μια φορά πια είναι η πολιτική τους: σημειώσεις, κεράσματα, εκδρομές στην Αράχοβα και τη Μύκονο, ατομικός δρόμος και νομιμοποίηση της πολιτικής ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μέσα στα πανεπιστήμια…

Απόφαση της Επιτροπής Προπτυχιακών Σπουδών (ΕΠΣ) Ναυπηγών για τα ζητήματα των φοιτητών

ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΣΟΒΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

ΣΧΟΛΗ ΝΑΥΠΗΓΩΝ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΡΟΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ (ΕΠΣ)

Ζωγράφου, 17 Δεκεμβρίου 2012

Η Επιτροπή Προπτυχιακών Σπουδών της Σχολής Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών, στη σημερινή της Συνεδρίαση 17/12/2012 , εισηγείται :

Σχετικά με το αίτημα των φοιτητών που αφορά στην αύξηση του ορίου δήλωσης των μαθημάτων σε κάθε εξάμηνο, η ΕΠΣ εισηγείται  μέχρι και το 8ο εξάμηνο ο αριθμός των μαθημάτων που μπορούν οι φοιτητές να δηλώσουν να είναι 14 ενώ, από το 9ο εξάμηνο και μετά οι φοιτητές να μπορούν να δηλώσουν όσα μαθήματα οφείλουν και μέχρι 11 που δηλώνουν για πρώτη φορά. Η ανωτέρω απόφαση προτείνεται να ισχύσει έως και το τέλος του Ακαδ. Έτους 2013-2014, όποτε και θα επανεξεταστεί.

Σχετικά με το αίτημα των φοιτητών που αφορά στην θέσπιση Πτυχιακής Εξεταστικής, η ΕΠΣ εισηγείται όσοι φοιτητές μετά το τέλος κάθε εξεταστικής περιόδου οφείλουν μάθημα και έχουν καταθέσει την Διπλωματική τους Εργασία και έχουν λάβει βαθμό στο μάθημα “Θέμα Μελέτης και Σχεδίασης Πλοίου Ι” να μπορούν με αίτησή τους προς την ΕΠΣ να ζητούν εξέταση στο εκάστοτε μάθημα. Η ΕΠΣ αναλαμβάνει την προώθηση της αίτησης στον αρμόδιο Διδάσκοντα.

Στη Συνεδρίαση της Επιτροπής συμμετείχαν οι:

•    Καθηγητής Γ. Τζαμπίρας
•   Καθηγητής Γ. Ζαραφωνίτης
•   Καθηγητής Ν. Κυρτάτος
•   Καθηγητής Μ. Σαμουηλίδης (Συγκαλών)
•   εκ μέρους των φοιτητών ο κ. Ράμμος Δημήτρης
•   και  εκ μέρους της Γραμματείας η  κα. Έφη Μητροπούλου

Για την Επιτροπή Προπτυχιακών

Μ.Σ. Σαμουηλίδης

Ποιός εκφυλίζει τις συνελεύσεις και γιατί?

Η προηγούμενη γενική συνέλευση χαρακτηρίστηκε από στάσεις και επιλογές πολιτικών χώρων που κεντρίζουν την περιέργεια και το ενδιαφέρον μας για τις πραγματικές επιδιώξεις που βρίσκονται πίσω από την ρητορεία των εκπροσώπων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στη σχολή μας και ευρύτερα στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Είναι λογικό να παραξένεψε πολλούς η λυσσαλέα άρνηση από πλευράς ΔΑΠ-ΠΑΣΠ της πρότασης του σχήματος έτσι ώστε η συνέλευση καθηγητών και εκπροσώπων φοιτητών να είναι ανοιχτή για το σύνολο των φοιτητών. Επίσης ζήτημα που η λύση του θα απαιτούσε ψυχίατρο διεθνούς βεληνεκούς αποτελεί και η αποχώρηση της ΔΑΠ από τη συνέλευση, ενώ μερικά λεπτά πριν κατηγορούσε τους πάντες ότι εκφυλίζουν την διαδικασία της γενικής συνέλευσης. Με βάση τα παραπάνω αλλά και όσα ειπώθηκαν μέσα στη συνέλευση, είναι αναγκαίο να απαντηθούν ορισμένα ερωτήματα. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν...

Γιατί έγινε η γενική συνέλευση την προηγούμενη παρασκευή??

Την περασμένη Τρίτη 27/11 είχε καλεστεί από την πρυτανεία πρυτανικό συμβούλιο για να ορίσει τις ημερομηνίες των εκλογών των συμβουλίων διοίκησης. Το εν λόγω πρυτανικό δεν κατάφερε για 9η φορά να συνεδριάσει λόγω της μαζικής παράστασης διαμαρτυρίας των φοιτητών στην πρυτανεία. Παρόλα αυτά, πιο αργά την ίδια μέρα, ο πρύτανης κρυφά και κόντρα σε όλη την πανεπιστημιακή κοινότητα προκήρυξε σε μυστική σύναξη του πρυτανικού συμβουλίου εκλογές για τη Δευτέρα 3/12. Στη βάση αυτής της πραξικοπηματικής ενέργειας, πήραμε την πρωτοβουλία να καλέσουμε γενική συνέλευση την Παρασκευή, ούτως ώστε ο φοιτητικός σύλλογος Ναυπηγών να συζητήσει και να αποφασίσει τις δράσεις του απέναντι στην παράνομη απόφαση του πρυτανικού συμβουλίου να εφαρμόσει το νόμο και να συμπορευτεί με τη λαομίσητη κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ. Άλλωστε αυτός είναι και ο ρόλος της γενικής συνέλευσης! Όταν προκύπτει, δηλαδή, ένα ζήτημα που πλήττει άμεσα τους φοιτητές, οι ίδιοι να παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους, να συζητάνε και να δρούνε συλλογικά και όχι μέσω διαφόρων πεφωτισμένων αντιπροσώπων. Αυτός είναι σε τελική ανάλυση ο τρόπος  που πρέπει να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματά μας, είτε αφορούν κάτι επιμέρους (π.χ. εξασφάλιση ανθρώπινης εξεταστικής, κατάργηση του ορίου δήλωσης μαθημάτων, απαίτηση δωρεάν βιβλίων κλπ.), είτε κάτι συνολικότερο (μπλοκάρισμα νόμου Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου και της διάλυσης του δημόσιου δωρεάν πανεπιστημίου).

Τελικά τι συνέβη στη συνέλευση??

 Αρχικά, το ζήτημα των εκλογών των συμβουλίων διοίκησης στο ΕΜΠ δεν ήταν επαρκές, για τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, για τη διεξαγωγή συνέλευσης και για αυτό επικαλέστηκε την ύπαρξη οριακής απαρτίας στη συνέλευση για να την ακυρώσει, προτείνοντας μάλιστα να γίνει διοικητικό συμβούλιο των αντιπροσώπων των φοιτητών αντί για συνέλευση(!), όταν είδε όμως ότι ο κόσμος είχε έρθει για να πάρει απόφαση για τα ζητήματα σχολής και τις εκλογές των συμβουλίων αποχώρησε. Ας δούμε τα ζητήματα που ανέκυψαν όμως πιο συγκεκριμένα:

 Ζήτημα 1ο  ΑΠΑΡΤΙΑ: η απαρτία της συνέλευσης ορίζεται από το 1/5 των ψηφισάντων των τελευταίων φοιτητικών εκλογών, άρα για μας είναι 44 άτομα.

Το κρυφό πρυτανικό εξαγγέλλει εκλογές Συμβουλίων Διοίκησης… ήρθε η ώρα να μιλήσουν φοιτητές-εργαζόμενοι και διδάσκοντες

            Μετά από δεκάδες αποφάσεις των Φοιτητικών Συλλόγων, του Συλλόγου μελών ΔΕΠ και των Σωματείων των εργαζομένων στο ΕΜΠ, όπως και τις κινητοποιήσεις όλου του προηγούμενου χρονικού διαστήματος ενάντια στο Νόμο Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, η πρυτανεία αποφάσισε να μας δείξει την “αλληλεγγύη” και τη “συμπαράσταση” της.  Την Τρίτη 27/11, η Πρυτανεία αποφάσισε κρυφά και πραξικοπηματικά σε νοθευμένη διαδικασία ενός δήθεν πρυτανικού συμβουλίου την εφαρμογή του νόμου για την παιδεία, μέσω της προκήρυξης εκλογών για τα Συμβούλια Ιδρύματος, που σηματοδοτεί την περαιτέρω διάλυση του Δημόσιου και Δωρεάν Πανεπιστημίου.  Δύο άνθρωποι λοιπόν επέβαλαν στο βωμό της εξυπηρέτησης των επιταγών της συγκυβέρνησης  την άμεση εφαρμογή του νόμου, παρότι όλη η πολυτεχνειακή κοινότητα μέσω των συλλογικών της οργάνων διαφωνεί!

           Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι οι πρυτανείες σε όλη την Ελλάδα συνεδριάζουν κρυφά από την πανεπιστημιακή κοινότητα, αντιδραστικά κομμάτια καθηγητών απαιτούν στα κρυφά να μπει η αστυνομία να σπάσει τις καταλήψεις, ενάντια σε όλες τις συλλογικές αποφάσεις, γιατί μόνο έτσι θα εφαρμοστεί ο νόμος-έκτρωμα-διάλυση των πανεπιστημίων.  Ένας νόμο που βασίζεται τελικά στην πιο αντιδραστική, αντιδημοκρατική και “εν κρυπτώ” διαδικασία: την ηλεκτρονική ψηφοφορία.  Η “δημοκρατία” νίκησε για άλλη μια φορά χάρη στους αυτόκλητους υπερασπιστές της.

Η «δημοκρατία» στον καιρό του μνημονίου

            Δεν είναι ωστόσο κεραυνός εν αιθρία η λάσπη από τα ΜΜΕ απέναντι στο φοιτητικό κίνημα που αγωνίζεται ενάντια στη διάλυση του δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου, σε αυτά δηλαδή που φέρνει η εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου.  Οι κατηγορίες για μειοψηφίες, συντεχνίες κλπ που εξαπολύονται από αυτούς που υποστηρίζουν ότι αυτή η πολιτική της λιτότητας είναι ο μοναδικός δρόμος και πως κάθε αγώνας υπεράσπισης των κεκτημένων είναι συντεχνιακός έχουν έναν και μόνο στόχο.  Προσπαθούν να ποινικοποιήσουν τους αγώνες των εκάστοτε κοινωνικών ομάδων για να «νομιμοποιηθεί» στη συνέχεια η παρέμβαση των μονάδων αποκατάστασης της τάξης, της «δημοκρατίας», της «ελευθερίας» με τις γνωστές πρακτικές(ξύλο, συλλήψεις κλπ).  Φαίνεται λοιπόν ότι η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ στο βωμό της σωτηρίας των τραπεζών και των εργοδοτικών συμφερόντων έχει τον ρόλο της καταστολής των αντιδράσεων παραβιάζοντας θεσμικά δικαιώματα δημοκρατικών κρατών απαντώντας είτε με βάρβαρες επιθέσεις και χημικά στις πορείες είτε με συλλήψεις και μηνύσεις σε φοιτητές-δασκάλους-εργαζομένους(Θεσσαλονίκη).  Η λογική της κυβέρνησης συνοψίζεται στο ότι η μνημονιακή πολιτική θα επιβληθεί με κάθε τρόπο και κυρίως με το “μαστίγιο”.

Οι φοιτητές στο στόχαστρο

            Όταν η επίθεση είναι τόσο σφοδρή σε εργαζόμενους και συνταξιούχους σίγουρα οι φοιτητές δεν θα μπορούσαν να μείνουν αλώβητοι από αυτή την κατάσταση.  Υπήρξε λοιπόν η επιταγή της τρόικας έτσι ώστε να εφαρμοστεί ο νόμος για την παιδεία το συντομότερο δυνατό και να αντιμετωπιστούν οποιεσδήποτε αντιστάσεις.  Τα μέτρα όμως δεν έμειναν εκεί.  Με το μνημόνιο 3 και με πράξη νομοθετικού περιεχομένου (δεν ψηφίζεται από τη βουλή) εξισώθηκαν τα πτυχία των ΑΕΙ-ΤΕΙ με αυτά των ιδιωτικών κολεγίων με μόνη προϋπόθεση τα δεύτερα να λένε ότι συνεργάζονται με ευρωπαϊκά πανεπιστήμια!  Σε

Μαζικά κοψίματα + Εντατικοποίηση = πτυχίο στα 8 χρόνια…

Αν προσπαθήσουμε να αναλύσουμε τη ψυχολογία του σημερινού φοιτητή, θα αντιληφθούμε την πίεση που δέχεται και το άγχος του για να τελειώσει τη σχολή του , ώστε να απαλύνει το οικονομικό βάρος ή και να βοηθήσει τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Βέβαια, σε αυτήν την πίεση και το άγχος συγκεκριμένοι θεσμοί και καθηγητές σίγουρα δεν διευκολύνουν το φοιτητή. Το ερώτημα είναι....μήπως μας δυσκολεύουν κιόλας?? Ας το δούμε...

           

            Πολλάκις έχει παρατηρηθεί στη σχολή μας σε συγκεκριμένα μαθήματα στις εξεταστικές , οι φοιτητές να κόβονται μαζικά. Γι' αυτό το φαινόμενο προφανώς δεν φταίει το “ελλιπές” διάβασμα των φοιτητών αλλά μάλλον ο τρόπος εξέτασης και η χαοτική ύλη. Αυτό το λέμε γιατί και στην τελευταία εξεταστική του Σεπτεμβρίου παρατηρήθηκε κάτι αντίστοιχο. Δηλαδή, στο μάθημα Εισαγωγή στον Αυτόματο Έλεγχο κόπηκε το 75,5% και πέρασαν μόλις 13 φοιτητές, ενώ στην υδροστατική 1 κόπηκε το 80,5% και πέρασαν μόλις 9 . Αυτό δείχνει ότι και στα δύο αυτά μαθήματα οι καθηγητές βάλανε θέματα που οι φοιτητές δεν μπορούσαν να ανταπεξέλθουν και ιδιαίτερα στην υδροστατική 1 δεν δόθηκε για πρώτη φορά φέτος(!) το απαραίτητο τυπολόγιο. Το χρυσό τσεκούρι όμως αυτής της εξεταστικής παίρνει δικαιωματικά ο καθηγητής του μαθήματος στατική ναυπηγικών κατασκευών στο οποίο κόπηκε το 82,3% ενώ πέρασαν μόλις 11!! Ο εν λόγω καθηγητής του μαθήματος (ένα από τα πλέον δύσκολα της σχολής) επιλέγει να μην δίνει κανένα βιβλίο παρά μόνο κάτι χειρόγραφες σημειώσεις, χωρίς να λύνει θέματα στην παράδοση πράγμα που το κάνει ακόμη δυσκολότερο.  Αφού όμως οι καθηγητές μας διακηρύττουν τόσο ευλαβικά ότι θέλουν να μας βοηθήσουν, πώς γίνεται να δυσκολεύουν όσο γίνεται το πρόγραμμα σπουδών της σχολής μας;

           

            Πρόσφατα είχαμε να αντιμετωπίσουμε την τόσο καλή πρόταση του καθηγητή Παντελή για να μπει και φέτος πρόοδος στο μάθημα του, πράγμα που κατά τα λεγόμενα του θα βοηθήσει στο να περαστεί το μάθημα.  Παρόλα αυτά το ποσοστό που πέρασε το μάθημα των υλικών 1 είναι ιδιαίτερα υψηλό, παρότι δεν υπάρχει η “βοήθεια” της προόδου το Σεπτέμβρη.  Επομένως η λογική των προόδων, των προαπαιτουμένων και των απουσιών βοηθά τους φοιτητές για να περάσουν το μάθημα ή ακόμη και την διαδικασία της διδασκαλίας ή απλά τους εντατικοποιούν και τους πειθαρχούν;

Ποιά όμως είναι η εντατικοποίηση που επιδιώκεται από το υπουργείο και τους καθηγητές;

Σκεφτείτε πώς θα ήταν η σχολή, αν όλα τα μαθήματα είχαν απουσίες, αν ο κάθε καθηγητής μπορούσε να βάζει όποτε θέλει διαγωνίσματα και αν δεν μπορούσες να περάσεις το έτος δίχως κάποιον συγκεκριμένο αριθμό επιτυχιών.  Μπορεί να είναι όλα αυτά μια εικόνα από το μέλλον;  Όλα αυτά αποτελούν την καθημερινότητα του σχολείου, πράγμα που βέβαια ισχύει στα τει και σε πολλά πανεπιστήμια “μοντέλα” του εξωτερικού.  Αυτή είναι, λοιπόν, η καθημερινότητα που θέλουν να περάσουν οι κυβερνήσεις με τα συνεχή νομοσχέδια για τα πανεπιστήμια.  Στόχος τους βέβαια είναι οι φοιτητές να μην έχουν καμία συλλογική παράσταση διεκδίκησης(φοιτητικός σύλλογος, γενική συνέλευση) μέσα στα ιδρύματα και επομένως ως μετέπειτα εργαζόμενοι να είναι   πειθαρχημένοι στις εντολές των εργοδοτών τους.

           

            Για μας οι συλλογικοί αγώνες δεν είναι ένα απλό σύνθημα , αλλά είναι ο μοναδικός τρόπος να διεκδικήσουμε και να πετύχουμε ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο είναι αναγκαίο να απαλλαχθούμε από τα αντιακαδημαϊκά προαπαιτούμενα μαθήματα , το δεσμευτικό όριο δήλωσης μαθημάτων , τα αναίτια μαζικά κοψίματα στις εξεταστικές αλλά και να θεσπιστεί εξεταστική περίοδος για τους επί πτυχίο φοιτητές. Απέναντι για άλλη μια φορά σε αυτές τις διεκδικήσεις βρίσκονται οι καθηγητές μας οι οποίοι χωρίς κανένα προφανή λόγο δεν δέχονται η διαδικασία της γενικής συνέλευσης τμήματος (το όργανο στο οποίο αποφασίζονται οι αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών) να είναι ανοιχτό , δηλαδή κάθε φοιτητής να μπορεί να παρακολουθήσει τη διαδικασία και όχι μόνο οι αντιπρόσωποι των παρατάξεων.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

·         Ανοιχτή διαδικασία γενικής συνέλευσης τμήματος

·         Κατάργηση του ορίου δήλωσης μαθημάτων

·         Θέσπιση πτυχιακής εξεταστικής

·         Κατάργηση προαπαιτουμένων μαθημάτων-αλυσίδες

ΑΝΤΑΡΣΙΑ

Ανεξάρτητο αριστερό σχήμα που συμμετέχει στα Ε.Α.Α.Κ.

ΜΑΣ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ…

...η συγκυβέρνηση, τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ και οι εγκάθετοί της μέσα στα πανεπιστήμια...

Πότε?

Το Σάββατο 17/11, με αφορμή την Επέτειο του Πολυτεχνείου ο λαός και η νεολαία διαδήλωσαν μαζικά αποδεικνύοντας ότι το σύνθημα για ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Αυτές οι μεγάλες κινητοποιήσεις που δείχνουν την εναντίωση του λαού απέναντι στην κυβερνητική πολιτική σημαδεύτηκαν από γεγονότα όπως:

·         την άρση ασύλου το Σάββατο 17/11 στο ΑΠΘ με 16 συλλήψεις (14 μέλη των ΕΑΑΚ) καθώς και δύο απεργών εργολαβικών με πρόσχημα ότι γίνονται επεισόδια.

·         τις συλλήψεις τριών απεργών συνδικαλιστών της ΠΟΕ-ΟΤΑ με ασφαλίτικο τρόπο έξω από τα σπίτια τους με κατηγορίες της διατάραξης κοινής ησυχίας και παράνομης βίας.

·         τις συλλήψεις ενός φοιτητή και ενός εργαζόμενου στο Βόλο με την διαδικασία της τυχαίας δειγματοληψίας.

·         τον θανάσιμο σχεδόν τραυματισμό ενός φοιτητή στην Πάτρα (έχασε τον ένα μάτι του, 80% αναπηρία στο άλλο) από ρίψη δακρυγόνου στο φοιτητικό μπλοκ του Πολυτεχνείου.

Γιατί άραγε συμβαίνουν όλα αυτά?

Όσοι αγωνίζονται και αντιδρούν σε όλη αυτή την πολιτική , είτε  είναι φοιτητές, είτε ο κόσμος της εργασίας, διώκονται με χουντικές πρακτικές (βίαιη καταστολή στις κινητοποιήσεις, καταπάτηση δημοκρατικών δικαιωμάτων), με στόχο την τρομοκράτηση τους και την πειθάρχηση τους στην νέα  θλιβερή πραγματικότητα που τους ετοιμάζουν.

Αυτή την «δημοκρατία» έρχεται να προασπίσει η νεολαία των μνημονίων στα πανεπιστήμια, με τον πιο  χυδαίο τρόπο. Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ  παίρνοντας την επιλογή να ΜΗΝ υπογράψει τα ψηφίσματα αλληλεγγύης των φοιτητικών συλλόγων για τους συλληφθέντες συναδέλφους μας και την άρση ασύλου, ουσιαστικά βάζει πλάτη στις επιλογές της κυβέρνησης και νομιμοποιεί πλήρως  όλα όσα λέγονται για τη στοχοποίηση και την ποινικοποίηση όσων αγωνίζονται.

ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΗ

Για μας, όλοι αυτοί που στηρίζουν την κρατική τρομοκρατία πρέπει να βρουν απέναντί τους το σύνολο των φοιτητών.  Την ώρα που οι φοιτητές πρέπει να βγουν δυναμικά στο προσκήνιο για να διεκδικήσουν τα δικαιώματα και τα κεκτημένα τους, πρέπει να απομονώσουν όλους εκείνους που ταυτίζονται με την κυβερνητική πολιτική και τάσσονται υπέρ της.

ΑΝΤΑΡΣΙΑ 

Ανεξάρτητο Αριστερό σχήμα Ναυπηγών Μηχ. Μηχ. που συμμετέχει στα Ε.Α.Α.Κ

ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ

Οι φοιτητικοί Σύλλογοι δημιουργήθηκαν μετά από μακροχρόνιους αγώνες, ως φορείς διασφάλισης και υπεράσπισης των συμφερόντων των φοιτητών.  Μέλη του αποτελούν όλοι οι φοιτητές της σχολής. Το ανώτατο όργανο του αποτελεί η γενική συνέλευση, όπου οι φοιτητές μπορούν να συζητάνε και να αποφασίζουν για ζητήματα που τους αφορούν είτε στο τώρα ως φοιτητές, είτε ως αυριανούς εργαζόμενους είτε απλά σαν προβληματισμένα μέλη της κοινωνίας. Δίνεται λοιπόν η δυνατότητα στο φοιτητή να μην είναι απλά παθητικός θεατής της ίδιας του της ζωής αλλά να μπορεί να καθορίζει ο ίδιος τους όρους με τους οποίους θα σπουδάσει, θα δουλέψει κλπ. Μια δυνατότητα η οποία δεν έχει παραχωρηθεί από κανέναν αλλά έχει κατακτηθεί μέσα από αγώνες του φοιτητικού κινήματος τα τελευταία 40 χρόνια.

                Το χτύπημα που δέχεται η εκπαίδευση, ειδικά με την ψήφιση του νόμου έκτρωμα Διαμαντοπούλου, αλλά και τα νέα οικονομικά μέτρα που ψηφίζονται για το πανεπιστήμιο επιτάσσουν την συλλογική δράση και αντιμετώπιση από την πλευρά των φοιτητών.  Οι διαγραφές φοιτητών, το κόψιμο βιβλίων, τα δίδακτρα, η διάλυση της δωρεάν σίτισης και στέγασης, όπως και η διάσπαση του 5ετούς ενιαίου πτυχίου του Ναυπηγού Μηχανολόγου Μηχανικού, απαιτούν την ενιαία απάντηση των φοιτητών και μέσα από αγωνιστικές αποφάσεις να μπορέσουν για ακόμη μία φορά να δείξουν την αντίδραση τους και να αντικρούσουν την σφοδρή επίθεση του υπουργείου.  Μία επίθεση όπου πλήττει όλους τους φοιτητές, δημιουργώντας τους ένα ασφυκτικό πρόγραμμα φοίτησης, παρόμοιο με αυτό του σχολείου και έναν μελλοντικό εργαζόμενο πλήρως πειθαρχημένο και πειθήνιο που θα διαπραγματεύεται ατομικά απέναντι στον εργοδότη. Για αυτό κόντρα σε λογικές των καθεστωτικών παρατάξεων (ΔΑΠ – ΠΑΣΠ), όπου προβάλουν τον δρόμο της υποταγής, του ατομισμού και της πλήρους συμπόρευσης των φοιτητών στις επιταγές της κυβέρνησης εμείς προβάλουμε τον δρόμο του αγώνα ώστε οι φοιτητές να βάλουν αναχώματα στις αποφάσεις του υπουργείου!

Όσον αφορά την τελευταία γενική συνέλευση

                Την προηγούμενη εβδομάδα γίναμε μάρτυρες σε μία προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων  από την πλευρά της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ, οι οποίες για άλλη μία φορά προσπάθησαν να εκφυλίσουν την διαδικασία της γενικής συνέλευσης.  Η παράταξη του ΠΑΣΟΚ μέσα στα πανεπιστήμια (ανύπαρκτη τον τελευταίο καιρό), παρευρέθηκε μαζικά στην γενική συνέλευση, χωρίς κανένα συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο και αγόρευε περί εναντίωσης της στον νόμο ενώ από την άλλη απαξίωνε κάθε μορφή αγώνα των φοιτητών.  Για άλλη μια φορά όμως, τις εντυπώσεις τράβηξε η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, όπου με μία άνευ ουσίας και περιεχομένου φλυαρία και με την βασική της θέση περί ανοιχτής σχολής, ασχέτως με την κατάσταση της κοινωνίας και των φοιτητών, μπόρεσε να κουράσει τον κόσμο, να τον αποτρέψει από τις μαζικές διαδικασίες του συλλόγου.  Παίζοντας τον ρόλο του υπουργείου μέσα στις σχολές θέλει να διασφαλίσει ότι οι φοιτητές δεν θα εναντιωθούν στις αλλαγές που φέρνει νόμος και νέα οικονομικά μέτρα, ότι η ανοιχτή σχολή σημαίνει και ανοιχτά μυαλά, αλλά αποφεύγει να απαντήσει σε ό,τι αφορά τα πραγματικά προβλήματα των φοιτητών είτε για τις σπουδές τους, είτε για ευρύτερα θέματα της κοινωνίας.

Απέναντι σε αυτές τις αντιλήψεις προτάσσουμε ένα φοιτητικό συνδικαλισμό μαζικό με φοιτητές που θα συμμετέχουν ενεργά σε όλες τις διαδικασίες του φοιτητικού συλλόγου. Πάγια θέση του σχήματος είναι ότι οι φοιτητές μπορούν και πρέπει να συζητάνε, να πολιτικοποιούνται και κυρίαρχα να αποφασίζουν μέσα από τις γενικές συνελεύσεις τους για αυτά που τους αφορούν. Θέλουμε ένα φοιτητικό κίνημα ικανό να πετυχαίνει υλικές νίκες για τα ενιαία συμφέροντα των φοιτητών (συγγράμματα, φοιτητική μέριμνα, σίτιση, στέγαση, επαγγελματικά δικαιώματα, εργασιακή προοπτική, φοιτητική καθημερινότητα) αλλά και να συνδέεται με  κεντρικές  διεκδικήσεις του λαϊκού κινήματος.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Φ.Σ. ΝΑΥΠΗΓΩΝ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 16/10 ΣΤΙΣ 12.30 ΣΤΟ ΑΜΦ.Δ

 ΑΝΤΑΡΣΙΑ

Ανεξάρτητο Αριστερό Σχήμα Ναυπηγών Μηχ. Μηχ., που συμμετέχει στα ΕΑΑΚ

antarsia-eaak.blogspot.com

ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙ (παρα)πολιτικών εννοιών…

Α     ΑΝΤΑΡΣΙΑ (Ανεξάρτητο Αριστερό Σχήμα Ναυπηγών Μηχ.Μηχ.)

                 το σχήμα από το οποίο γράφτηκε και αυτό το αλφαβητάρι. Όσοι

                    αναφερόμαστε σε αυτό, συναντιόμαστε όποτε κρίνουμε αναγκαίο,

                    συζητάμε-συνθέτουμε-αποφασίζουμε για το πως θα παρέμβουμε στη                                  σχολή. Ενάντια σε λογικές ηττοπάθειας και μοιρολατρίας, προτάσσουμε τη

                    συλλογική δράση των φοιτητών με άξονα τα κοινά τους συμφέροντά.

                Ανταγωνισμός- ατομικισμός ο πρώτος οδηγεί στον δεύτερο. Και οι δύο  

                    προωθούνται από τις κυβερνήσεις, προσπαθώντας να οδηγήσουν τους

                    φοιτητές σε ατομικές λύσεις σε προβλήματα όπου χωρούν μόνο ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ

                    ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ.

                    ΔΕΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ, ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ...

                Απουσίες μας τέλειωσαν από το λύκειο….

                Αυθαιρεσία καθηγητική εκφράζεται με πολλούς τρόπους αλλά όλοι έχουν

                    το ίδιο αποτέλεσμα, να μας κάνουν τη ζωή δύσκολη. Εμείς βέβαια δεν τους   αφήνουμε.

                    Δε διορθώνεται, ανατρέπεται!!

Β     Βόλεμα οι φοιτητές δε βολεύονται, βουλεύονται…

             

Τι θα γίνει φέτος στα πανεπιστήμια ??

Όλοι μας θα ακούσαμε κατά την διάρκεια των διακοπών και της εξεταστικής, πώς μέσα στις εξαγγελίες των νέων βάρβαρων οικονομικών μέτρων που θα πάνε προς ψήφιση τις επόμενες εβδομάδες στη βουλή υπήρχαν εξίσου πρωτάκουστα μέτρα για τα Πανεπιστήμια και τους φοιτητές:                                       

·         Χαρακτηριστικότερη είναι η δήλωση του υπουργού παιδείας Αρβανιτόπουλου ότι από το επόμενο εξάμηνο(εαρινό) δεν θα διατίθενται πια δωρεάν τα απαραίτητα συγγράμματα για τους φοιτητές ώστε να εξοικονομηθούν πόροι. Αυτή η κίνηση έρχεται να ρίξει το κόστος των σπουδών στους φοιτητές κάνοντας το αδιανόητο, δηλαδή αναγκάζοντας τους φοιτητές να πληρώνουν ακόμα και για τα βιβλία τους.

·         Η σταδιακή εισαγωγή διδάκτρων ακόμα και στους προπτυχιακούς φοιτητές. Αν και η εξαγγελία της συγκυβέρνησης ανέφερε για δίδακτρα στα μεταπτυχιακά, είναι σαφές ότι η διάταξη του (ανενεργού μέχρι σήμερα λόγω του φοιτητικού κινήματος) νόμου Διαμαντοπούλου για διάσπαση των κύκλων σπουδών σε 3(bachelor)+2(master) σημαίνει ότι από το τέταρτο έτος και μετά θα πληρώνουμε δίδακτρα. Φυσικά αυτό αποτελεί το πρώτο βήμα για την εισαγωγή διδάκτρων σε όλη τη διάρκεια σπουδών, στα πρότυπα της Αγγλίας όπου οι φοιτητές αναγκάζονται να πάρουν δάνειο  για να μπορέσουν να σπουδάσουν.

Η προσπάθεια διάλυσης του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του ελληνικού πανεπιστημίου με την κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, την εισαγωγή διδάκτρων, την μείωση της ήδη ανεπαρκούς δωρεάν σίτισης και στέγασης έρχεται να προστεθεί στην ήδη τεράστια μείωση της κρατικής χρηματοδότησης(η μείωση της χρηματοδότησης του ΕΜΠ σε σύγκριση με 3 χρόνια πριν ξεπερνά το 50%!!!)

Τα παραπάνω αποτελούν μέρος της γενικευμένης λιτότητας(μειώσεις μισθών-συντάξεων, απολύσεις, διάλυση του συστήματος δημόσιας Υγείας, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας) που επιβάλλουν η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ώστε να φορτώσουν τα βάρη της οικονομικής κρίσης από κοινού σε εργαζόμενους και νεολαία και να αφήσουν ανέγγιχτες τις οικονομικές ελίτ. Είναι πιο αναγκαίο από ποτέ οι φοιτητές να συμμετέχουν μαζικά στους αγώνες ενάντια στην ψήφιση των μέτρων και για να διασφαλίσουμε το δημόσιο και δωρεάν Πανεπιστήμιο αλλά και για να αποτρέψουμε την συνέχιση συνολικά αυτής της πολιτικής. Δεν δεχόμαστε να υποθηκεύεται το παρόν και το μέλλον μας για ένα χρέος που δεν δημιουργήσαμε, εξαναγκαζόμενοι από τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διαλέξουμε αύριο μεταξύ ανεργίας και μετανάστευσης..

Ο νόμος ζόμπι Διαμαντοπούλου ξανάρχεται…

Δεν είναι όμως μόνο τα νέα μέτρα που ψηφίζονται τις επόμενες εβδομάδες που έρχονται να πλήξουν τους φοιτητές, επιχειρείται από το υπουργείο Παιδείας μέχρι τις 25 Οκτώβρη να έχουν εκλεγεί τα νέα εκείνα όργανα(συμβούλια διοίκησης) που θα αναλάβουν να εφαρμόσουν το νόμο Διαμαντοπούλου παρά τις αντιδράσεις όλης της ακαδημαϊκής κοινότητας. Ο νόμος Διαμαντοπούλου έγινε δεκτός πέρσι το καλοκαίρι και μέσα στις εξεταστικές από ένα κύμα φοιτητικών κινητοποιήσεων που μέσα από μαζικές συνελεύσεις όλων των φοιτητικών συλλόγων πανελλαδικά έκλεισε τις σχολές(οι καταλήψεις ξεπέρασαν τις 300) και κατέβηκε να διαδηλώσει στους δρόμους. Το αποτέλεσμα όλων αυτών των κινητοποιήσεων είναι ότι ο νόμος παραμένει πρακτικά ανεφάρμοστος μέχρι σήμερα.

Τα βασικά σημεία του νόμου Διαμαντοπούλου είναι τα εξής:

1)      Οι διαγραφές φοιτητών στα ν+2 έτη. Εισάγεται για πρώτη φορά η έννοια της ποινής στην ακαδημαϊκή ζωή, δηλαδή όσοι φοιτητές δεν προλαβαίνουν το προκαθορισμένο χρονικό όριο φοίτησης θα διαγράφονται. Για μια σχολή όπως οι Ναυπηγοί με μέσο όρο αποφοίτησης τα 8 χρόνια(τον μεγαλύτερο στο ΕΜΠ λόγω των προαπαιτούμενων μαθημάτων, του ορίου δήλωσης και της έλλειψης πτυχιακής εξεταστικής) αυτό σημαίνει ότι οι περισσότεροι φοιτητές θα διαγράφονται ενώ όλοι συνολικά θα βιώνουν ένα ασφυκτικό πλαίσιο φοίτησης όπου δεν θα υπάρχει χρόνος για οποιαδήποτε άλλη ενασχόληση. Αυτό το μέτρο οποίο θέλει να διαλύσει οποιαδήποτε προσπάθεια συζήτησης, αμφισβήτησης και συλλογικής διεκδίκησης από τη μεριά των φοιτητών στο εσωτερικό των πανεπιστημίων, πειθαρχώντας τους και δημιουργώντας παράλληλα έτσι αποφοίτους που θα ανέχονται αμαχητί τον εργασιακό μεσαίωνα που τώρα διαμορφώνεται.

2)      Διάλυση πτυχίων και επαγγελματικών δικαιωμάτων. Καταργείται το πενταετές και αδιάσπαστο πτυχίο και δημιουργούνται δύο κύκλοι σπουδών, ένας τριετής(bachelor) και ένας διετής(master), όπου ο κάθε φοιτητής έχει έναν ατομικό φάκελο προσόντων που αντικαθιστά το πτυχίο και συμβολίζει πόσες πιστωτικές μονάδες έχει μαζέψει. Αυτή η διάταξη του νόμου στοχεύει στο να δημιουργήσει απόφοιτους χωρίς συγκεκριμένα επαγγελματικά δικαιώματα ( ο φάκελος προσόντων θα πιστοποιεί απλά την παρακολούθηση κάποιων μαθημάτων, όπως πχ στα ΙΕΚ) που θα επανακαρτίζονται διαρκώς για να διεκδικούν μια θέση στην αγορά εργασίας, με πιο περιορισμένο πεδίο εύρεσης εργασίας(ανάλογα με τον διετή κύκλο παρακολούθησης θα γινόμαστε για παράδειγμα Ναυπηγοί σχεδίασης ή Μηχανολόγοι ναυτικών μηχανών) και  νέους εργαζόμενους πιο ευάλωτους(στις πιέσεις των εργοδοτών) και εξατομικευμένους άρα και πιο φθηνούς(στην διαπραγμάτευση των όρων εργασίας) μειώνοντας την δυνατότητα συλλογικών κατοχυρώσεων.

3)    Η δημιουργία ενός αυταρχικού πανεπιστημίου, όπου οι φοιτητές δεν θα έχουν λόγο για αυτά που τους αφορούν αφού πετιούνται εκτός ακόμα και από της συνελεύσεις τμήματος των σχολών, όπου το συμβούλιο διοίκησης θα μπορεί να συνεδριάζει ακόμα και στην άλλη άκρη της Ελλάδας για να μπορέσει να υλοποιήσει το νόμο Διαμαντοπούλου χωρίς αντιδράσεις. Τελικά θέλουν να καταπνίξουν κάθε φωνή αμφισβήτησης δίνοντας την δυνατότητα στα ΜΑΤ να μπουν στα πανεπιστήμια με την κατάργηση του ασύλου για να καταστείλουν όχι μόνο τις κινητοποιήσεις των φοιτητών αλλά και του λαού ευρύτερα.

Οι αλλαγές που προωθούνται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση τόσο με την προσπάθεια εφαρμογής του νόμου Διαμαντοπούλου μέσω της προκήρυξης εκλογών για την συγκρότηση των συμβουλίων διοίκησης, όσο και τα νέα αντιλαϊκά οικονομικά μέτρα που πλήττουν μαζί με την κοινωνία και τους φοιτητές(κατάργηση δωρεάν βιβλίων-εισαγωγή διδάκτρων) καθιστούν επιτακτική την άμεση διεξαγωγή γενικής συνέλευσης του φοιτητικού συλλόγου Ναυπηγών ώστε να συζητήσουμε και να αναλάβουμε δράσεις, απέναντι σε όλα αυτά που μας ετοιμάζουν….

ΑΝΤΑΡΣΙΑ

Ανεξάρτητο Αριστερό Σχήμα Ναυπηγών Μηχ.Μηχ. που συμμετέχει στα ΕΑΑΚ

                                                                         antarsia-eaak.blogspot.com

Αποτίμηση φοιτητικών εκλογών... Όρια και δυνατότητες για τα Ε.Α.Α.Κ.

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές έγιναν στο φόντο ευρύτερων κοινωνικών και πολιτικών διεργασιών με αποκορύφωμα τις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μάη. Η όξυνση της οικονομικής κρίσης και ο τρόπος διαχείρισης που επέλεξε ο αστικός συνασπισμός εξουσίας να την υπερβεί οδήγησε σε μια άνευ προηγουμένου συμπίεση προς τα κάτω των λαϊκών στρωμάτων. Αυτή η αδυναμία της ελληνικής αστικής τάξης να ενσωματώσει τον κόσμο της εργασίας στην μετα-νεοφιλελεύθερη στρατηγική της, οδηγεί σε μια ολοένα διογκούμενη κρίση πολιτικής εκπροσώπησης. Οι λαϊκοί αγώνες της περιόδου του μνημονίου και η ειδική μορφή που ανά περιόδους έλαβαν (κίνημα πλατειών-Σύνταγμα, παρελάσεις) φανερώνουν ακριβώς το τσάκισμα των πολιτικών εκπροσωπήσεων υπό το βάρος της σαρωτικής αναδιάταξης των κοινωνικών συσχετισμών και την αγωνία αυτών των λαϊκών στρωμάτων για μια άμεση πολιτική διέξοδο. Υπό αυτό το πρίσμα ερμηνεύεται και η κατάρρευση του δικομματισμού (κρίση πολιτικής εκπροσώπησης) αλλά και η σαφής αριστερόστροφη τάση της αντιμνημονιακής ψήφου, ως το αποτύπωμα των αγώνων του προηγούμενου διαστήματος. 

Τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών μπορούν να ερμηνευθούν στο έδαφος των ευρύτερων κοινωνικο-πολιτικών εξελίξεων και της αντιπαράθεσης του φοιτητικού κινήματος με τον νόμο Διαμαντοπούλου. Η μεγάλη άνοδος των ΕΑΑΚ οφείλεται στον ρόλο των σχημάτων στο πρόσφατο φοιτητικό κίνημα αλλά και μετέπειτα, καθώς και στις ευρύτερες κοινωνικές τάσεις που αποτυπώνονται στη συγκυρία. Πιο συγκεκριμένα, τα ΕΑΑΚ τον Σεπτέμβρη,