Απόφαση Φ.Σ Ναυπηγών 2/7/15 - ΟΧΙ σε παλιά και νέα μνημόνια

 Η  χώρα μας βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Η  απόφαση της  κυβέρνησης  να διεξάγει δημοψήφισμα  την Κυριακή στις  5/7  ανοίγει ένα νέο κύκλο  εξελίξεων  που  θα κρίνει εν πολλοίς το αν ο λαός  θα καταφέρει  να επιβάλλει έναν άλλο  δρόμο  από αυτό  των μνημονίων και  της  λιτότητας δίχως τέλος  μέσα στην ευρωφυλακή. Παρά τις υποχωρήσεις της  κυβέρνησης  ΣΥΡΙΖΑ.ΑΝΕΛ, που έφτασε να προτείνει η ίδια ένα πιο  «ήπιο»  μνημόνιο πολύ  μακριά  από  το  πρόγραμμα για  το  οποίο  την εξέλεξε  ο  ελληνικός λαός,  ήταν τέτοια   η αδιαλλαξία της Ευρωπαϊκής  Ένωσης και  του  Διεθνούς   Νομισματικού  Ταμείου  στην απαρέγκλιτη   εφαρμογή  της  λιτότητας  που οδήγησε την κυβέρνηση να καταφύγει  στη λύση του δημοψηφίσματος  για  να αποφύγει  μια  μετωπική  σύγκρουση με σύσσωμο τον ελληνικό  λαό και  τη νεολαία.

Αποδείχθηκε περίτρανα ότι  «αμοιβαία επωφελής λύση»  σε  διαπραγμάτευση με  τους  τεχνοκράτες της  ΕΕ και  του  ΔΝΤ δεν  είναι εφικτή. Ο ελληνικός λαός έχει μια ιστορική ευκαιρία να μπει  δυναμικά στο προσκήνιο και  να κάνει  το ΟΧΙ  στο δημοψήφισμα  μια  πλειοψηφική λαϊκή  βούληση  για  την κατάργηση εδώ  και  τώρα των μνημονίων,  της  λιτότητας, του παράνομου και  μη βιώσιμου χρέους, της  ευρωφυλακής.

Χωρίς  κανένα  δισταγμό, πρέπει να  αγωνιστούμε όλοι  τις  επόμενες μέρες   μετωπικά και   υπέρ  του  ΟΧΙ στο  επικείμενο  -και  αναγκαίο- δημοψήφισμα πάνω  στην  πρόταση  των  δανειστών. Πρώτα απ’  όλα,  γιατί το  ΝΑΙ σημαίνει, αύριο κιόλας,  εφαρμογή εφιαλτικών μέτρων  για  την  οικονομία της  χώρας και  το  λαό, οικονομική  ασφυξία για   τα  πανεπιστήμια,  συνέχεια της   πορείας  «ελεύθερης πτώσης» της   χώρας  στη φτώχεια, την παρακμή, την υποχρεωτική  μετανάστευση της  νέας  γενιάς. Και, όχι  μόνο.  Μια «εθελούσια» στάση υποταγής  θα κλιμακώσει τις  απαιτήσεις των δανειστών και  για  άλλα μέτρα.  Και, στη συνέχεια, για ακόμη περισσότερα μέτρα.  Χωρίς ορατό τέλος  για αρκετές  δεκαετίες . Και το κυριότερο, χωρίς καμιά προοπτική. Η οικονομική ασφυξία που επιβάλλεται στη χώρα την κρίσιμη  εβδομάδα πριν το δημοψήφισμα είναι μια καταφανής απόπειρα  να επηρεαστεί η βούληση του ελληνικού  λαού.  Δε θα μασήσουμε  σε εκβιασμούς και  τελεσίγραφα.

Το  ΟΧΙ στη  συγκεκριμένη πρόταση  των  δανειστών, είναι  για  μας  και  θα  είναι και  για  όλο  το  λαό  ΟΧΙ και  σε κάθε  άλλη  πρόταση  που  είναι στην ίδια  κατεύθυνση, είναι  ΟΧΙ στη λογική της  εξάρτησης και  της επιτροπείας από τους  δανειστές, της  συντριβής των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της  χώρας, της  λεηλασίας του  πνευματικού δυναμικού της, της  εξαθλίωσης του  λαού  και  της  κοινωνικής αδικίας.

Υπάρχει  άλλος  δρόμος  για  το  λαό  και  τη νεολαία

Το σύνολο των συστημικών και  ελεγχόμενων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης,  καθώς και  όλα τα πολιτικά κόμματα και  κρατικοί μηχανισμοί  που υπηρετούν  τα συμφέροντα των ντόπιων και  ξένων οικονομικών  ελίτ, συνεχίζουν να παραπληροφορούν και  να τρομοκρατούν το ελληνικό  λαό ότι  δήθεν δεν υπάρχει εναλλακτική  στην νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και  του ευρώ.

Προσπαθούν να μας πείσουν  ότι  δεν υπάρχει άλλος  δρόμος  από την ανεργία,  την ελαστική  ασφάλεια  και την  φτώχεια  και  μάλιστα  ότι  η οποιαδήποτε ρήξη με αυτή την καθημερινότητα  και  την πολιτική της ΕΕ  θα οδηγήσει  την Ελλάδα στο να γίνει  ξαφνικά τριτοκοσμική χώρα (και  χειρότερα). «Ξεχνάνε» να πούνε ότι  η Ελλάδα παραμένει  χώρα αναπτυγμένη οικονομικά που θα μπορέσει να ανακάμψει μόνο με δικό της νόμισμα και διαγραφή του χρέους, εθνικοποιημένες τις μεγάλες επιχειρήσεις και φιλολαϊκή πολιτική, δεν μας λένε ότι έχουμε διατροφική επάρκεια  που προσεγγίζει το 94% (έρευνα ΠΑΣΕΓΕΣ) και  με τεράστιες ενεργειακές δυνατότητες, όπου η ΔΕΗ  (την  οποία  και  προσπάθησαν μανιασμένα να  ξεπουλήσουν τα προηγούμενα χρόνια) μπορεί  να καλύψει  πλήρως της ενεργειακές ανάγκης της χώρας βασιζόμενη  στα μεγάλα αποθέματα λιγνίτη  και  στις  ανανεώσιμες  πηγές ενέργειας στο νησιωτικό  ιστό.  Πέρα από τα παραπάνω, ο πραγματικός  κρυμμένος  δυναμισμός  και  δυνατότητα της ελληνικής οικονομίας βρίσκεται στο 30% των ανέργων και  στην τεράστια  πείρα  και  κατάρτιση  του εργατικού  δυναμικού  και  στο τεράστιο αποθεματικό  επιστημόνων και  μορφωμένης ελληνικής νεολαίας  που αυτή τη στιγμή βαλτώνει  στην ανεργία  και την υποαπασχόληση.

Όλες αυτές  οι  δυνατότητες  για  να πραγματοποιηθούν  πρέπει  να σπάσουν τα δεσμά:  της  ανεργίας, των μνημονίων της  λιτότητας χωρίς  τέλος, του χρέους, του φόβου ότι  μετά την ευρωφυλακή δεν υπάρχει ζωή.  Την  Κυριακή 5/7  δεν φοβόμαστε και  δεν εκβιαζόμαστε, πάμε όλοι  να ψηφίσουμε,  παίρνουμε  την κατάσταση στα χέρια  μας,  δεν ξεχνάμε την βαρβαρότητα που ζήσαμε 5 χρόνια  τώρα, τιμάμε  τους αγώνες του Λαού μας και  λέμε ξανά..

ΟΧΙ

Απόφαση Γενικής Συνέλευσης Ναυπηγών Μηχ. Μηχανικών 15/10/14

Καταστροφής συνέχεια ή μπορεί να πάει και αλλιώς ?

                Η φετινή χρονιά ανέδειξε από νωρίς την αδυναμία της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ να νομιμοποιήσει την πολιτική λιτότητας και να σταθεροποιηθεί εντελώς στην εξουσία, αφού η κυβερνητική ρητορεία περί success story καταρρέει (όπως και οι εξαγγελίες που το συνοδεύουν ανά περίοδο: περικοπή του χρέους σε διαπραγμάτευση με τους δανειστές, αποχώρηση του ΔΝΤ από την Ελλάδα, έξοδος από το μνημόνιο με υποτιθέμενη οικονομική αυτοτέλεια του κράτους και δανεισμό από τις αγορές κλπ ..) από την πραγματικότητα και την άτεγκτη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ. Η εντεινόμενη λαϊκή δυσαρέσκεια της τελευταίας περιόδου σε μεγάλο βαθμό τροφοδοτήθηκε και από την εφαρμογή του ΕΝΦΙΑ (έναν φόρο πάνω στην κατοικία που θέτει εν αμφιβόλω την ασφάλεια της ιδιωτικής στέγης), καθώς στην προσπάθεια της κυβέρνησης να ανοίξει ένα νέο πεδίο κερδοφορίας για τις οικονομικές ελίτ αναίρεσε ένα ιστορικό συμβιβασμό με την πλατιά λαϊκή πλειοψηφία.

                Η κατάσταση, όμως, παραμένει τεταμένη ακόμη και σε μηχανισμούς του ίδιου του κράτους, με την ανυπακοή μέσα στο δημόσιο και ιδιαίτερα στους δήμους, με το ζήτημα της αξιολόγησης των δημόσιων υπαλλήλων. Αρκετοί δήμοι αντιδρούν στην εφαρμογή αυτής της “αξιολόγησης” που έχει ως προαπαιτούμενο την απόλυση του 15% των εργαζομένων των δήμων ασχέτως τις πραγματικές ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες που μπορεί να υπάρχουν. Η αντίδραση του κεντρικού κράτους στην ανυπακοή αυτή είναι η εμπλοκή της δικαιοσύνης με εισαγγελική παρέμβαση στους δημάρχους που δεν επιτρέπουν την συνέχιση της διαδικασίας και πίεση στην τοπική εξουσία μέσω άλλων μηχανισμών (ΤΑΙΠΕΔ στο Χαλάνδρι) αποδεικνύοντας ότι αντίθετες λογικές προς την κυρίαρχη πολιτική όχι απλώς δεν θα επιτρέπονται αλλά θα καταστέλλονται.

                Η αγωνιώδης προσπάθεια της κυβέρνησης, για να εξασφαλισθούν οι 180 βουλευτές για την εκλογή του προέδρου της δημοκρατίας και την αποφυγή πρόωρων εκλογών, φανερώνει την ουσία της κοινωνικής σύγκρουσης της περιόδου: οι ντόπιες οικονομικές ελίτ θα υπερβούν την οικονομική κρίση με το τσάκισμα όλων των λαϊκών κατακτήσεων και ελευθεριών και για αυτό επιθυμούν την αμείωτη εφαρμογή της μνημονιακής λιτότητας χωρίς διαλείμματα και συμβιβασμούς με εργαζόμενους και νεολαία.

                Είναι πρώτιστο καθήκον για τον ελληνικό λαό, αυτή η κυβέρνηση να φύγει άμεσα υπό το βάρος μεγάλων αγώνων για να ανακοπεί η μνημονιακή λαίλαπα, να επιστρέψει η αυτοπεποίθηση ότι η κοινωνική καταστροφή δεν είναι ο μόνος δρόμος και να δοθεί ένα σαφές μήνυμα τι περιμένει όποιον πάει να εφαρμόσει την ίδια πολιτική. Τα μεγάλα κοινωνικά μέτωπα που ανοίγονται αυτή τη περίοδο (ο ΕΝΦΙΑ, οι διαγραφές φοιτητών, η αξιολόγηση και οι απολύσεις στο δημόσιο) θα πρέπει να αποτελέσουν το έναυσμα μεγάλων ενωτικών κινητοποιήσεων που θα συμπαρασύρουν πλειοψηφικά κοινωνικά ρεύματα στον αγώνα για ανακοπή της επίθεσης και με στόχο την πτώση της κυβέρνησης. Ο ρόλος του φοιτητικού κινήματος σε αυτή την διεργασία είναι κρίσιμος, καθώς παραδοσιακά αποτελούσε πυροδότη ευρύτερων κινητοποιήσεων, ωστόσο η αναγκαιότητα των φοιτητών να βγουν στο δρόμο είναι μάλιστα πιο υλική από ποτέ με τις διαγραφές και τους οργανισμούς να είναι ήδη προ των πυλών..

               

Η κυβέρνηση προσπαθεί με το «μαστίγιο» να εφαρμόσει τις διαγραφές

            Η κυβέρνηση διαμέσου του υπουργείου, των διοικήσεων των Ιδρυμάτων και των ΜΑΤ προσπαθεί να εφαρμόσει με κάθε τρόπο για πρώτη φορά στα ελληνικά πανεπιστήμια τις διαγραφές ως μέτρο πειθάρχησης των φοιτητών. Πρώτη κίνηση νομιμοποίησης του μέτρου, αποτέλεσε η εξαγγελία για τη διαγραφή των μεγαλύτερων φοιτητών μέσα στον Σεπτέμβρη, ώστε να διαχωρίζειτους φοιτητές σε ενεργούς αιώνιους και ανενεργούς αιώνιους για να κατακερματίζονται και οι αντιδράσεις, να νομιμοποιείται το μέτρο και να έρθει πιο κοντά η πλήρης εφαρμογή του, δηλαδή η διαγραφή στα ν+2 χρόνια.

ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΝΑΥΠΗΓΩΝ ΜΗΧ. ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ 5/11/2013

            Ήδη βρισκόμαστε εννιά εβδομάδες σε κινητοποιήσεις στα μεγαλύτερα Ιδρύματα της Χώρας (ΕΜΠ, ΕΚΠΑ, ΑΠΘ, Πανεπιστήμιο Πάτρας κ.λπ.) λόγω της μεγαλειώδους απεργίας των εργαζομένων. Ένας αγώνας (απεργία και κατάληψη των κτιρίων για να μην δοθούν στο υπουργείο οι καταστάσεις των εργαζομένων και αρχίσουν οι απολύσεις) που αντικειμενικά μπήκε εμπόδιο στα σχέδια της κυβέρνησης να θέσει σε καθεστώς διαθεσιμότητας 12.500 δημόσιους υπάλληλους, μέτρο που ήταν προϋπόθεση για την επόμενη δόση από την τρόικα. Την στιγμή που κανονικά το Υπουργείο θα ετοίμαζε το νέο γύρο απολύσεων, πιεζόμενο από την απεργία των διοικητικών και το αδιέξοδο που αυτή έχει δημιουργήσει, φαίνονται σημάδια πανικού στον Υπουργό και τους επιτελάρχες του. Ο Υπουργός πιέστηκε από τον αγώνα και δεν εξήγγειλε μηνύσεις για να εξαναγκάσει τις διοικήσεις να στείλουν τις καταστάσεις των εργαζομένων, αλλά δημιούργησε μια ψηφιακή πλατφόρμα για την ατομική απογραφή των εργαζομένων ώστε να αρχίσουν από εκεί οι απολύσεις. Η εν λόγω πρωτοβουλία, όμως, καταπατά το συνταγματικό δικαίωμα την απεργίας, δεν διασφαλίζει τη μυστικότητα των προσωπικών δεδομένων και με μεγάλα προβλήματα για τη σωστή δήλωση στοιχείων. Ενώ στην αρχή η κυβέρνηση μέσω ψευδών ειδήσεων προσπάθησε να παρουσιάσει ότι έχουν απογραφεί τα 3/5 των διοικητικών υπαλλήλων στην πλατφόρμα την πρώτη μέρα, η απάντηση των διοικητικών ήταν αποστομωτική αφού μαζεύτηκαν πάνω από 800 δηλώσεις μη απογραφής σε ΕΜΠ και ΕΚΠΑ. Υπό αυτό το κλίμα το υπουργείο προσπάθησε να διασπάσει τον αγώνα των εργαζομένων απειλώντας πως αυτοί που δεν θα απογραφούν θα τεθούν αυτομάτως σε αργία. Δυστυχώς τα πολιτικά παιχνίδια, οι ψυχολογικοί εκβιασμοί, τα ξεπουλημένα ΜΜΕ και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία οδήγησε το μεγαλύτερο μέρος των εργαζομένων να απογραφούν, με πολλές ενστάσεις για το κατά πόσο είναι σωστό, και τελικά μόνο 300 να πουν ΟΧΙ! Παρόλα αυτά, αυτό που συνεχίζει να ενοχλεί την κυβέρνηση είναι η ενότητα και η διάρκεια του πανεπιστημιακού μετώπου, αφού οι κινητοποιήσεις και μετά την απογραφή συνεχίζονται. Ένας αγώνας που τώρα θα πρέπει να πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις μετά και τις ανακοινώσεις του συμβούλου του Υπουργού Παιδείας ότι το 2014 θα ακολουθήσει η διαθεσιμότητα εργαστηριακών – καθηγητών και επιστημονικού προσωπικού των Ιδρυμάτων. Αυτός ο αγώνας ξεκίνησε ενωμένος και θα τελειώσει έτσι όσο και αν αυτό αντιτίθεται στην πάγια τακτική της κυβέρνησης για διάσπαση των αγωνιζόμενων κομματιών. Όταν προσπαθεί η κυβέρνηση να μας χτυπήσει έναν – έναν, εμείς, ως πανεπιστημιακή κοινότητα απαντάμε συλλογικά με αγώνα διαρκείας! Δεν είναι τυχαίο ότι λόγω αδυναμίας να κάμψουν το αγώνα των εργαζομένων, διαρρέουν φήμες για μία ακόμη επιστράτευση ώστε να λήξουν την αντιπαράθεση καταστρατηγώντας και πάλι θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα όπως αυτό της απεργίας.

            Ο λόγος για αυτό το τεράστιο κύμα απολύσεων αλλά και αυτών που έρχονται (άλλες 30.000) είναι πολύ συγκεκριμένος: η διάλυση και των τελευταίων εργασιακών δικαιωμάτων σε δημόσιο και σε ιδιωτικό τομέα. Τ